1. WONEN en WERKEN in een ander land
Als je in een ander land gaat wonen en werken, en dus je domicilie naar ginds verhuist, is het éénvoudig: dan betaal je in principe ook automatisch in dat land belastingen. Dit noemt men het ‘werklandprincipe’.
Wat te doen?
Als je jouw domicilie (of fiscale woonplaats) verplaatst, wordt dit in principe automatisch aan de belastingsdiensten doorgegeven. Als je naar het buitenland verhuist, moet je nog een speciaal aangifteformulier vragen aan je belastingskantoor (waar je normaal je belastingen binnenbrengt) en dit om de belastbare inkomsten voor de periode vanaf 1 januari tot de dag van je vertrek te regelen. Die aangifte moet ingevuld ingediend worden binnen de 3 maanden na de datum van vertrek.
Ook als je na vertrek nog inkomsten vanuit België blijft hebben (bv. een huis in België op uw naam,…), moet je daartoe nog steeds een belastingsaangifte voor ‘niet-inwoners’ indienen. Indien je twijfelt of je bij je vertrek al dan niet je (fiscale) woonplaats naar het buitenland zal overbrengen, neem je best contact op met je belastingskantoor om je persoonlijke situatie te bespreken.
2. TIJDELIJKE projecten in het buitenland
Voor tijdelijke projecten, blijf je wellicht wel in België gedomicilieerd. Je blijft dan aan de Belgische personenbelasting onderworpen. Je moet hier àlle inkomsten aangeven, zowel de binnenlandse als de buitenlandse (waarop je in het buitenland misschien ook al belast werd). Gelukkig betaal je in de realiteit zelden twee keer (volledig) belastingen op je buitenlandse inkomsten. Alles hangt er van af of je al dan niet gaat werken in een land waarmee België een verdrag heeft afgesloten om dubbele belastingen te voorkomen.
Werken in een land met Verdrag
Met heel wat landen (o.a. alle EER landen) is er een overeenkomst afgesloten ter vermijding van dubbele belasting. Als je in zo'n land gaat werken voor een buitenlandse werkgever, betaal je in principe geen belasting meer in België maar alleen in het buitenland.
Opgelet: je moet het netto-bedrag van die buitenlandse inkomsten wel aangeven in je Belgische aangifte. Die inkomsten worden immers mee in aanmerking genomen voor het bepalen van het belastingtarief dat op het totaal van al je inkomsten van toepassing is. Op de belastingaangifte vind je een speciale rubriek om je buitenlandse netto-inkomsten aan te geven. De volledige lijst van de landen waarmee België een dubbelbelastingverdrag afsloot, vind je op www.fiscus.fgov.be.
Werken in een land zonder Verdrag
Ook al worden er in zulke werkstaat al belastingen van je loon afgehouden, dan nog zal je in België ook belastingen moeten betalen. Zij het op de netto-inkomsten en slechts voor 50%. Zo wordt een dubbele belasting ten minste gedeeltelijk vermeden.
3. In het buitenland werken met een ‘STUDENTENCONTRACT
In sommige landen bestaat er zoals in België een gelijkaardig systeem van ‘studentencontracten’, met een (gedeeltelijke) vrijstelling van sociale bijdragen voor studenten. Als je als student voor een buitenlandse werkgever met zo'n contract werkt, zal je in de praktijk in België geen belastingen hoeven te betalen, tenminste als je netto-belastbaar jaarinkomen niet meer dan 6.690€ bedraagt (bedrag 2010). Je moet deze buitenlandse netto-inkomsten wel aangeven op je belastingsaangifte in de speciale rubriek voor buitenlandse inkomsten.
Bij twijfels rond de geldigheid van dat ‘studentencontract’ neemt je best contact op met de buitenlandse belastingsadministratie. (Adressen op te vragen via de ambassade van het land in kwestie.)
Noot: Voor aparte werkstatuten – grensarbeiders, gedetacheerden, e.d – bestaan er soms andere regelingen. Daarom raden wij aan in die situaties eerst contact op te nemen met je belastingskantoor.
Meer Info: